Doorgaans ben ik niet iemand die veel terug of achterom kijkt. Ik vind het leven wat voor mij ligt- hoe oud je ook bent – altijd meer dan voldoende interessant om altijd vooruit te blijven kijken. Toch betrapte ik mij afgelopen week tijdens een fantastische wintersportweek in het mondaine en door mij geliefde Oostenrijkse Sankt Anton op het feit om meermaals terug te kijken. Misschien kwam het omdat ik zoals vaker de afgelopen jaren verjaarde tijdens mijn skivakantie, of kwam het dit keer omdat deze week misschien wel mijn mooiste skivakantie ooit was? Feit was in ieder geval dat ik mij niet kan heugen dat ik ooit eerder zo’n fantastische week had als dit jaar. Zelfs de eigenaren van de B&B waar wij verbleven spraken woorden als ‘traumwoche, en sehr seldsam’, en daar was ik dan live getuige van. Perfecte sneeuw, zon in overvloed en nauwelijks wind waren de basis ingrediënten voor een aantal fantastische dagen. Voeg daarbij dat we regelmatig op pakweg 2400 meter hoogte heerlijk buiten hebben kunnen genieten van een perfecte lunch of een ‘choco mit sahne’, – en dat begin januari – maakte het plaatje compleet. Nu in de week waarin ik ben begonnen aan mijn 60e levensjaar denk ik dus wel eens terug of ik dit ooit nog een keer ga meemaken? De tijd zal het leren, maar deze week neemt niemand mij gelukkig meer af.