Ik had er vooraf weinig fiducie in, getuige mijn tweet vlak voor het begin van de wedstrijd Spanje-Frankrijk, maar kort na de volksliederen. “het is nu al een kutwedstrijd, geen speler zingt het volkslied mee”. Ik bleek er niet voor het eerst dit toernooi volledig naast te zitten. Vanaf het beginsignaal ontspon zich een heerlijk voetbalgevecht tussen twee grote voetbalnaties. Na 25 minuten stond het al 2-1 voor ‘la Roja’. Wat een prachtige verzameling heerlijke voetballers, niet zo piepjong zoals iedereen denkt maar een perfecte mix. Jesus Navas 38 jaar, Nacho 34- en Morata 31 zijn lekker gerijpt om in kaastermen te spreken. Yamal bijna 17- en Nico Williams 21 jaar de blikvangers is genoeg over gezegd en geschreven. Maar het hart, het motorblok, de boezem van het team wordt gevormd door spelers die allemaal eind twintig zijn en dus in de kracht van hun voetballeven. Check hiervoor de leeftijden van onze Oranje sterren tijdens het EK 1988? Het hart, het motorblok, de boezem wordt beheerd door ‘senor’ Rodrigo, die naast het hart ook de cardioloog zelf is. Bij dreigend onheil legt ‘senor Rodri’ zelf even een bypass, een stent of een omleiding aan waarna alles weer werkt zoals het hoort. Gisteren hoefde ‘senor Rodri’ zijn doktersjas nauwelijks aan, als een ware verrekijker voorzag hij 90 minuten lang al het naderende onheil. Zondag gaan – ongeacht wie de tegenstander ook wordt – de van zelfvertrouwen overlopende Spanjaarden op voor een ererondo in Berlijn. Zoals regelmatig eerder dit toernooi kan ik er ook nu volledig naast zitten, maar deze keer denk ik het niet. Ik denk 5-0!!