Por-tu-gááál twenty-twenty-one

‘Let’s go to Portugal’ dachten wij als organisatoren in januari van dit jaar tijdens een klein drankje na afloop van alweer een koude winterdag op onze thuisbaan Dirkshorn. Even flitste ook een trip naar the ‘homes of golf’ Schotland of Ierland door onze hoofden. Maar nee, na vorig jaar ook al niet naar de zon te zijn geweest kwamen we al snel tot de conclusie dat het weer zon, zee en zuipen moest worden….., en natuurlijk een beetje golf. Ik weet niet exact voor de hoeveelste keer ’t Excuus naar Portugal gaat, maar voor mij is het de tweede keer in twee organisaties dat we naar dit prachtige land gaan. Maar door de grootsheid van deze natie hebben we opnieuw een plek gevonden waarvan wij verwachten dat er weinigen van jullie ooit eerder zijn geweest. We gaan dit keer niet naar Algarve, en we gaan dit keer ook niet naar het gebied rond de hoofdstad Lissabon, alwaar we vier jaar geleden overigens ook een voortreffelijk en vooral duur weekend hebben beleefd, maar dat terzijde. Omdat er geen rechtstreekse vluchten naar de Atlantische Oceaan zijn, vliegen we wel via Lissabon, maar richten we ons vizier direct na de landing gelijk naar het Noordwesten. Mensen die vroeger bij aardrijkskunde een beetje hebben opgelet weten dat we dan naar de Atlantische kust trekken. Na een klein uurtje rijden arriveren we dan bij ons eigen prieeltje – eigendom van de familie Kramer uit Zijdewind – in het plaatsje met de prachtige zwoele naam Peniche!!!

Zoals jullie gewend zijn vertrekken we ook nu – op de donderdag 23 september 2021 – vroeg vanuit Schagen. De kist van TAP Portugal vliegt ons om klokslag 7.00 uur richting de Portugese hoofdstad. Na aankomst gaan we gelijk door naar de baan van Praia del Rey. Deze koninklijke baan die al meerdere prijzen heeft gewonnen ligt voor een deel aan de Atlantische Oceaan. De tee-off zal – na het nuttigen van een stevige lunch – om 13.00 uur zijn. De baan zal jullie bekoren, met een ‘rough’ waar een barbier jaloers op zou zijn, greens waar een nagelstyliste een moord voor zou doen én bunkers waar je uit weg moet blijven – want als je daar in terecht komt dan waan je je in een kleine Sahara. Tactisch spel lijkt op deze dag het parool te zijn.

Aan het begin van de avond zullen we moe maar hopelijk tevreden aanschuiven voor de nodige koele versnaperingen en een heerlijke maaltijd – én gaan we genieten van een relaxte avond. Over de exacte invulling denken we nog na, maar geloof ons het komt helemaal goed!! Bijvoorbeeld lekker eten en drinken bij Taberna do Ganhao.

Bijna niets is al zeker dit weekend – buiten het feit dat het allemaal fantastisch wordt!!! Wat na het eten en drinken wel zeker is dat we ons gaan terugtrekken in onze ‘Casa Kramer’ waar de ‘master bedroom’ zoals het hoort voor de organisatie is. Maar niet getreurd de overige kamers doen niet veel onder voor de ‘master bedroom’ heb ik mij laten vertellen. Voor de wat zwaardere slapers is misschien een ligbed bij het zwembad ook een optie?

Dag 2 rijden we een klein stukje het binnenland in alwaar we zullen golfen op de baan van Bom Sucesso. Deze baan is echt ‘de Bom’ voor de longhitters onder ons. Een prachtige door het landschap glooiende baan, met veel hoogteverschillen, fabuleuze boompartijen, kleine ravijntjes, tricky gestoken waterlijntjes en zo nu en dan brede fairways. Op deze traditionele ‘moving day’ zal iedereen proberen zijn positie voorafgaand aan de slotdag te consolideren of zelfs te verbeteren. Tee-off op Bom Sucesso is om 11.00 uur en ook hier zijn trouwens net als op Praia del Rey de buggies geregeld.

Na afloop zullen we – na wat kleine cultuursnufjes – los gaan in het relaxte avondleven van Peniche en omgeving. Een korte fietstocht om het lichaam wat los te krijgen behoort zeker tot de mogelijkheden. De fietsen zijn eigendom van het huis en staan dit weekend volledig tot onze beschikking. Waar we deze avond gaan relaxen, eten en drinken ligt nog volledig open maar de opties in de buurt van Peniche zijn bijkans onbegrensd. Pizzeria Bucano, Sushi Nagoya of het iets verderop gelegen traditionele Portugese restaurant Solar dos Amigos met onderstaande stralende eigenaresse lijkt ook niet te versmaden.

De ‘Kramer fietsen’ gaan ons op onze traditionele vrije dag uitstekend van pas komen omdat we jullie zaterdag gaan uitdagen op surfgebied. We zitten natuurlijk niet voor niets dit jaar aan dé surfkust van Europa, bij het Baleal surfstrand, met de mooiste en spectaculairste golfen. Wij dachten een keer iets anders op de rustdag dan zitten, zuipen, vreten én niet meer weten hoe je thuis komt. Over de exacte invulling van deze dag kunnen-, en willen we eigenlijk nog niets zeggen, maar een topdag gaat het zeker worden. Na deze voor ons – als kipfitte ‘ouwe mannen’ – héle héle héle zware dag zullen we aftaaien voor onze laatste avond aan de prachtige westkust van Portugal. Invulling van de avond zoals gezegd nog niet exact bekend, maar heerlijke kakelverse kip en octopus bij O Cantino Saloio of uitbuiken aan het strand bij Praia Tribe – onder het licht van een mooie zonsondergang – zijn ons inzien beide fijne opties?

Dat het zwaar wordt op zaterdag zal dan waarschijnlijk ook gelijk invloed hebben op het golfspel van de laatste dag. Vroeg op omdat de tee-off op de slotdag al om 9.00 uur is. En vergis jullie niet, het golftoetje van deze reis zal jullie nog lang bijblijven. We spelen namelijk op zondag de baan van West Cliffs. De zusterbaan van Praia del Rey en net als die baan meermaals onderscheiden én ook voor een deel opgetrokken langs de Atlantische kustlijn. Aan de plaatjes te zien, zal het af en toe een hink-stap-sprong worden om van tee naar green te komen. Insiders spreken bij deze baan over precisiegolf. Benieuwd mij nu al wie er op deze fantastische baan – één van de mooiste van Europa – overeind blijft en na 18-holes de beker overneemt van medeorganisator Dennis de Voogd – onze winnaar van 2020. Of zal DdV opnieuw zegevieren en de hoofdprijs opnieuw mee naar huis nemen?

Na afloop van de 18-holes is er – voordat we in vliegende vaart naar de luchthaven van Lissabon rijden – nog voldoende ruimte voor douchen, omkleden en een korte gezellige nazit – waarna we op gepaste wijze afscheid nemen van dit prachtige deel van Portugal én niet te vergeten afscheid zullen nemen van ons hondstrouwe groepslid Paul Guldenaar. Ik noem hem bewust niet eerder dan aan het eind van dit verhaal omdat ik er nu al – net als denk ik jullie allemaal – pijn van in mijn buik heb dat deze unieke man voornemens is afscheid te nemen van ’t Excuus. Paul, geloof mij we zullen het niet geruisloos voorbij laten gaan, en om in de termen van onze generaal te blijven ‘we zullen je nooit, maar dan ook nooit vergeten!!!’ Maar eerst nog dit FANTASTISCHE weekend, want geloof ons – dat gaat het worden!!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s